Upadam ale po coś :)

Dzisiaj był ten dzień w którym się zatrzymałam...

Dzień w którym popatrzyłam na swoje życie inaczej..

Popatrzyłam na nie z każdej perspektywy..

I zrobiłam rozrachunek sama ze sobą.

Kolejny do kolekcji :)

Pewnie się zastanawiacie, dlaczego akurat ten dzień, co się takiego wydarzyło..

Złożyło się na to wiele spraw, problemów i innych rzeczy..

Myślę, że po części jest to wpływ,, mocnego,, kazania głoszonego przez rekolekcjonistę w mojej parafii, po części życiowe problemy i sytuacje, ale myślę, że też stan mojej psychiki, który jakoś w ostatnim czasie znowu zaczął szwankować, ale spokojnie nie martwcie się wyjdę z tego- jak zawsze-kiedy wpadam w ,,dołek,, :)

Teraz czas przejść do meritum tego co chciałam Wam przekazać :)

Po pierwsze kochani uświadomiłam sobie, że nie da się uciec od przeszłości, że prędzej czy później przeszłość nas dogoni.

Dlatego starcie się godzić z tym co przeżyliście i nie ucinajcie tego, bo to do Was wróci...

Poza tym nie bądźcie naiwni i nie dajcie się wykorzystywać, bo w dzisiejszym świecie mało kto to docenia, że dajecie z siebie więcej, że staracie się.

Słuchajcie też tego co mówi Wam rozum, bo serce nie zawsze dobrze podpowiada :)

Choć są wyjątki :) :D 

I sama coś o tym wiem haha :D

Cieszcie się życiem i uśmiechajcie jak najwięcej, ale w tym uśmiechu niech będzie szczerość.

Nie zakładajcie maski, żeby ktoś Was polubił, pokochał, bo to nic nie da a tylko będziecie oszukiwali siebie i innych :) 

Czasem tak jest, że za naszym uśmiechem, zachowaniem kryjemy smutek i rozpacz..

I tylko nie liczni mogą i starają się to dostrzec :)

Niekiedy mówiąc, że ,,Wszystko jest dobrze.,, okłamujemy siebie :)

Nasze życie jest zmienne jak niebo..

Czasem słońce, czasem deszcz, czasem błyskawice, a czasem lekki powiew wiatru..

Jestem szczęśliwa, że mam to co mam, że moje życie jest takie jakie jest..

Jednak czasem mam chwile, w których właśnie takie zatrzymanie uświadamia mi ile straciłam, ile zyskałam i jak bardzo moje życie się zmienia ..

I często myślałam, że sama coś schrzaniłam, że mogłam być lepsza, że mogłam bardziej się postarać..

Teraz jednak stwierdzam, że nie ma w tym mojej winy, że ja się starałam, ale tak właśnie miałam to życie ukształtować, bo gdybym tego nie zrobiła to bym nie osiągnęła i nie doszła do tego co mam teraz ..

W życiu wszystko się zmienia..

Życie nie może stać w miejscu..

Bo co by było to za życie :)

I pod koniec myślę, że najważniejsze co mogę zrobić to podziękować za każdą osobę - tą z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Bo to dzięki Wam i przez Was ukształtowałam swoje życie..

To Wy nauczyliście i uczycie mnie najwięcej :)

I nawet jeśli upadam to wiem, że moje życie jest warte więcej z każdym kolejnym powstawaniem :)

 Całuję Was kochani :*

I do usłyszonka :)