Ulotna niepowtarzalność

,, Noc… Upojona chwilą zasypiam. Pragnę więcej, Więcej Ciebie we mnie. Twoja dłoń muska mą twarz niczym deszcz opadający na wątłe liście bzu. Pozory snu nie dają spokoju… I wtedy znów chłonę twój zapach Zniewalający niczym narcystyczny widok w etapach. Czuję drżenie na skórze składającej się tylko z twoich pocałunków, Skórze jedwabiście delikatnej jak pajęcza sieć w wiosenny poranek. I nagle przerywam słodkie rozkosze…. Bo czuje, że nie jesteś na tyle mój, Że należysz już do innej. A mnie jest przy Tobie coraz mniej. Tak,  jestem pożądaniem.. Owocem zrywanym każdej nocy By zaspokoić twoje pragnienie żądzy. Jednak nigdy nie będę Tym jednym jedynym Miłości istnieniem, jedyną zdobytą twierdzą dla Ciebie.,, Wszelkie prawa zastrzeżone. K.M

Hej kochani :) Większość postów, które dla Was dodaje nie jest konkretnych a co więcej są mało wartościowe :) Jednak post dzisiejszy będzie ważny i ma na celu skłonić Was do refleksji i może podjęcia jakiś konkretnych kroków :) Muszę się Wam przyznać, że myślałam a raczej żyłam w pewności że Wam taki post już dodawałam, ale kiedy przeszukałam bloga i go nie znalazłam stwierdziłam, że to post z tych obowiązkowych na moim blogu i że musi się on pojawić nawet jeśli z opóźnieniem  :) Dlatego przychodzę z nim do Was właśnie dziś :) O co chodzi ? Chodzi o ŚWIADOME zostanie dawcą narządów po śmierci :) Kochani ja tą ważną decyzję podjęłam mając 18 lat :) Stwierdziłam że to dobre i jakże wartościowe wejście w dorosłość. Po śmierci moje narządy nie będą mi potrzebne i nie wyobrażam sobie, żeby mogły się zmarnować jeśli tutaj na ziemi mogłyby pomóc, mogłyby dać nowe życie i nadzieje na lepsze :) „Każdy przeszczep narządu ma swoje źródło w decyzji o wielkiej ...